Akatòny

Fitia Tsy Mba Hetra Hampijoro Tsara Hatrany Ny Global Voices

Miasa mafy isan'andro ireo mpirotsaka an-tsitrapo manerantany ato amin'ny fikambananay hitondra ho anao ireo tantara tsy voatatitra manerana izao tontolo izao -- Saingy tsy afa-manao izany samirery tsy misy ny fanampianao izahay. Tohano amin'ny alalan'ny fanomezana (fitia tsy mba hetra) hoan'ny Global Voices ireo tonia, mpahay teknolojia, mpanentana ara-piarovana ato aminay!

Manomeza anio

Hijery ny Tenim-Pirenena rehetra? Mandika ny tantaran'ny Global Voices izahay mba ho hitan'ny rehetra ny fitantaran'olo-tsotra manerantany.

Afaka Naneho Hevitra Antserasera Ireo Vahiny Mpiasa An-trano ao Singapaoro

Foreign domestic workers demand protection and better living conditions. Photo from the Facebook page of HOME

Vahiny mpiasa an-trano mitaky fiarovana sy fari-piainana tsara tsara kokoa. Sary: Facebook / “HOME”

Ny Fikambanana Maha-olona ho an'ny Toekaren'ny Mpifindra Monina, na “HOME,” mikendry “hanome feo ho an'ny tsy afaka miloa-bava” ao Singapaoro amin'ny alalan'ny fanomezana sehatra (tranonkala iray antsoina hoe “NyFeoko”) ho an'ireo mpiasa mpifindra monina mba hanoratana sy hamoahana ny tantara, lahatsoratra, sary, sy tononkalon'izy ireo. Ny vondrona fisoloana vava dia manolotra fanampiana ho an'ireo mpiasa niharan'ny fanararaotana ihany koa.

Araka ny hita amin'ny lahatahirin'ny fanjakana, ahitana vahiny mpiasa 1,3 tapitrisa voasoratra anarana ao Singapaoro. Mihoatra ny 200.000 amin'ireo olona ireo no mpiasa an-trano, avy amin'ny firenena manodidina tahaka an'i Filipina, Indonezia, Myanmar, ary India ny ankamaroan'izy ireo.

Tato anatin'ny taona vitsivitsy, nivoaka ny tatitra momba ireo mpiasa an-trano iharan'ny fikarakarana ratsy ataon'ny mpampiasa azy ireo. Mitombo ny tranga fanararaotana, na dia eo aza ny lalàna vaovao natao hiarovana ny zon'ny mpiasa an-trano. Tamin'ny volana lasa, nitatitra tantara miendrika fanandevozana mihatra amin'ireo mpiasa vahiny maherin'ny 9.000 ny tranonkalam-baovao Singapaoreana.

Maro amin'ireo tantara sy tononkalo navoaka tao amin'ny NyFeoko no ahitana fijoroana vavolombelona mahavaky fo izay zara raha re na taterina ao Singapaoro. Manasongadina ny manjò ireo vahiny mpiasa an-trano ireo tantara ireo, tovovavy nandao ny fianakavian'izy ireo mahantra tao amin'ny firenena misy azy ireo tsirairay avy ny ankamaroan'izy ireo mba hitady fahafahana tsara kokoa ao Singapaoro.

Myrna Javier, ohatra, nanoratra tononkalo momba ny ankizy iray izay miasa any amin'ny firenen-kafa ny reniny. Ity ny ampahany amin'ny tononkalo

Father, where is my dearest Mama?
Tearfully ask the little one.
Papa can’t give her the right answer
That Mama went to seek for a job on a foreign land
To give us all the better life and free us all from all this strife.

Suppressed happiness in exchange of a dime to a dollar.
Scarcity, of everything, shelter, food and tattered clothes
Simple yet happy filled with love and unity.

Hush dear child, be patient and good.
Dear Mama will be home
Until then let’s smile at the sun and moon
She’ll be with us forever soon

Ry dada, nankaiza ny reny malalako?
Latsan-dranomaso, raha nanontany ilay ankizy kely.
Tsy afaka manome valin-teny marina ho azy ny rainy
Fa lasa nitady asa tany an-tanin-kafa ny reniny
Mba hanome fiainana tsara kokoa sy hanafaka anay rehetra amin'izao tolona rehetra izao.

Hafaliana voafafa no takalon'ny vola dolara.
Tsy fahampian'ny zava-drehetra, trano, sakafo ary akanjo rovidrovitra
Tsotra nefa faly feno fitiavana sy firaisan-tsaina.

Mangina ry zaza malala, mahareta sy manaova ny tsara.
Mbola hody i Mama malala
Mandra-pahatongan'izany, andeha hitsiky amin'ny masoandro sy ny volana
Hiaraka amintsika mandrakizay izy, tsy ho ela

Members and volunteers of HOME hold a solidarity event for a detained Filipino domestic worker in Indonesia. Photo from the Facebook page of HOME

Mpikambana sy mpilatsaka an-tsitrapo ao amin'ny HOME nanatontosa hetsika firaisankina ho an'ireo mpiasa an-trano Filipiana nigadra ao Indonezia. Sary: Facebook / “HOME”

Mampiseho ny zava-iainan'ireo mpiasa an-trano marobe niharan'ny fanararaotana ary nitady fanampiana tany amin'ireo vondrona tahaka ny HOME ny tononkalon'i Bhing Navato:

When I decided to leave my country,
The hardest part was leaving my family.
When I looked at my children, it broke my heart
My husband’s teary eyes tore me apart.

I arrived here full of hope,
I prayed day by day so I could cope.
With three houses to clean in a week,
Rice and eggs for my meals, it really made me weak.

My sleeping area was inadequate,
Although I had a mattress, a pillow and a blanket.
Beside the fish tank was my place to sleep.
Every night, I told the fish,
You’re lucky, you have a crib.

I almost lost my temper one day
When she came to me with only harsh words to say.
I looked at her and thought this way:
The day will come when I will have my way.

Finally it happened, I finished my contract,
Asked for a transfer, but she wanted to send me back.
I was surprised, it was really unfair
I worked so hard, she didn’t even care.

So I decided to leave without permission,
Running away was my only option.
I went to HOME, they guided me all along,
They helped me in everything, taught me how to be strong.

Rehefa nanapa-kevitra handao ny fireneko aho,
Ny tena mafy indrindra dia ny fandaozana ny fianakaviako.
Raha nijery ny zanako aho, nahavaky ny foko izany
Nandrotika ahy ny mason'ny vadiko manganohano.

Feno fanantenana aho tonga teto,
Nivavaka isan'andro aho mba ahafahako miatrika.
Miaraka amin'ny trano telo diovina mandritra ny herinandro,
Vary sy atody ny sakafoko, nahatonga ahy narefo izany

Tsy sahaza ny toerana fatoriako,
Na dia nanana kidoro, ondana sy bodofotsy aza aho.
Eo akaikin'ny dobon-trondro no toerana fatoriako.
Isak'alina aho niresaka tamin'ny trondro,
Tsara vintana ianao, manana toerana manokana.

Saika tsy voafehiko ny hatezerako indray andro
Raha tonga teo amiko izy tsy hilaza afa-tsy teny maharary.
Nijery azy aho ka nieritreritra hoe:
Hoavy ny andro mbola hanana ny lalako aho.

Tonga ihany nony farany, vita ny fifanarahana,
Nangataka mba hafindra, saingy tiany aho horoahana.
Gaga aho, fa tena tsy rariny izany
Niasa mafy aho, kanefa tsy noraharahiany.

Ka nanapa-kevitra hiala tsy misy filazana aho,
Ny mitsoaka no hany safidy azoko atao.
Nankany amin'ny HOME aho, nitari-dalana ahy izy ireo,
Nanampy ahy tamin'ny zavatra rehetra izy ireo, nampianatra ahy mba hatanja-tsaina.

Nahita aingam-panahy hanampiana ny hafa i Desi, mpiasa an-trano Indoneziana niharan'ny fanararaotana:

Though clueless about Singapore when I arrived in 2014, I was filled with hope. But, only a few days into my work, my employer started to abuse me very badly. A friend helped me escaped after seeing the fear in my eyes and black and blue swelling on my face.

HOME took me into their shelter. I was traumatized, frightened and extremely sad. It was a good intention that brought me to work in Singapore and I cannot understand why I was treated so horribly. That was probably why so many people came to help me.

Even though my family is far away, I have many friends who are very supportive. I don’t have to be embarrassed about my mistreatment because I have done nothing wrong. Now I have found a new dream, a mission in life: helping others. But first, I have helped myself.

Na dia tsy mahafantatra na inona na inona momba an'i Singapaoro aza aho raha tonga tao tamin'ny 2014, dia feno fanantenana. Saingy taorian'ny andro vitsy monja niasako, nanomboka nanararaotra mafy ahy ny mpampiasako. Nanampy ahy nandositra ny namako rehefa nahita ny tahotra teo amin'ny masoko sy ny mangana mivonto eo amin'ny tavako.

Nanome trano hialofana ho ahy ny HOME. Nikorontan-tsaina aho, raiki-tahotra sady tena nalahelo. Fikasana tsara no nitarika ahy hiasa ao Singapaoro ary tsy azoko no antony nampijaliana ahy mafy tahaka izany. Izany angamba no antony mahatonga ny olona maro tonga nanampy ahy.

Na dia lavitra aza ny fianakaviako, manana namana maro izay tena mifanohana aho. Tsy voatery ho menatra amin'ny fampijaliana aho satria tsy nanao zavatra ratsy. Ankehitriny, nahita nofy vaovao aho, iraka eo amin'ny fiainana: manampy ny hafa. Saingy voalohany indrindra, nanampy ny tenako aho.

Ity tononkalo avy amin'i Rosita Madrid Sanchez ity dia maneho taratra ny tantaran'ireo mpiasa izay nianatra hampihatra ny zon'izy ireo:

As a foreign domestic worker, I have been away for 7 years, and within these years, I have been blindfolded myself. My rights were taken away by my employers and they took away the real me. I just let it go for the sake of earning dollars to send home for my kids.

I can’t be happy, I can’t be sad, I can’t feel the feeling of being a mother because I don’t have the rights to feel so. But you as an employer, do you feel the sadness when you are away from your kids, when you go overseas for work? Do you feel that from hearing the voice of your kids you will know if they are ok? How about me? I am a mother too, I am also human. I can feel these feelings, I can feel all that you can.

But starting this day, I am standing for myself. I am standing for my kids and I am standing for their future, for my future. Stop discrimination. Stop being blindfolded.

Amin'ny maha mpiasa an-trano vahiny ahy, tany ivelany aho nandritra ny 7 taona, ary nandritra izany taona maro izany, nanampi-maso ny tenako aho. Noesorin'ny mpampiasa ahy ny zoko ary nalain'izy ireo ny tena izaho. Navelako nandeha fotsiny izany mba hahazoako dolara halefa ho an'ny zanako any an-trano.

Tsy afaka ny ho faly aho, tsy afaka ny halahelo aho, tsy afaka ny hahatsapa ny fahatsapana maha-reny aho satria tsy manan-jo hahatsapa izany. Saingy ianao amin'ny maha- mpampiasa, mahatsapa alahelo ve ianao rehefa lavitra anao ny ankizy, rehefa mandeha miasa any ampitan-dranomasina ianao? Mahatsapa ve ianao fa amin'ny fihainoana ny feon'ny zanakao,dia ho fantatrao fa salama izy ireo? Ahoana ny amiko? Mba reny koa aho, olombelona koa aho. Afaka mahatsapa izany fihetseham-po izany aho, afaka mahatsapa izay rehetra tsapanao aho.

Saingy manomboka izao, mijoro ho an'ny tenako aho. Mijoro ho an'ny zanako aho ary mijoro ho an'ny hoavin'izy ireo, ho an'ny hoaviko. Atsaharo ny fanavakavahana. Atsaharo ny fanampena-maso.

Maria Allen Cellan nandrisika ireo mpiasa mpifindra monina namana mba hanohy hatrany ny nofin'izy ireo:

Whatever our dreams are, we should never stop reminding ourselves why we are in a foreign country, working hard. We should always be thinking about what’s possible for us in our lifetime. I am pretty sure that most of us don’t want to spend the rest of our lives working overseas and away from our families. We need to keep our dream alive in our hearts, even as we are pushed to work harder and harder every day, enduring all the pains caused by work, all the sleepless crying nights, the homesickness, the starvation and even the lack of freedom and dignity for ourselves. All this endurance should not be wasted.

Na inona na inona nofinao, tokony tsy mitsahatra mampahatsiahy ny tenantsika mikasika ny antony mahatonga antsika eto amin'ny firenena vahiny isika, miasa mafy. Tokony ho eritreretintsika foana izay azontsika atao eo amin'ny androm-piainana. Mino aho fa ny ankamaroantsika dia tsy te handany ny fiainantsika manontolo amin'ny fiasàna any ampitan-dranomasina sy lavitry ny fianakaviantsika. Mila mamelona ny nofintsika ao am-pontsika isika, na dia natosika hiasa mafy kokoa hatrany isan'andro aza isika, miaritra ny fahoriana rehetra ateraky ny asa, ny alina tsy mahita tory feno tomany, ny alahelo te hody, ny hanoanana ary koa ny tsy fisian'ny fahalalahana sy ny fahamendrehana ho an'ny tenantsika. Tsy tokony ho verivery foana izany fiaretana rehetra izany.

Atombohy ny resaka

Mpanoratra, azafady hiditra »

Torolalana

  • Miandry fanekena ny hevitra rehetra. Aza alefa in-droa ny hevitra.
  • iangaviana ianao haneho fifanajàna amin'ny hevitra rehetra. Tsy ekena ny hevitra feno fankahalàna, vetaveta, mamely olona manokana.